Juno du Vallon de Beaudini

in resultaten

Veldwerk
Titels

Trialer
Frans werkkampioen op geschoten wild

CACT/RCACT
Nationaal kampioenschapspunt

2 CACT (Frankrijk)

1 RCACT (België)

Uitmuntend

 2 in amateur (België)

3 in open (België)

3 in open solo – geschoten wild (Frankrijk)

1 in open koppel – geschoten wild (Frankrijk)

Schoonheid
Titels

Belgisch Jeugdkampioen 2015
Amsterdam Winner 2015
European Winner 2016
Belgisch Showkampioen
Internationaal Showkampioen (CIE)
Internationaal Schoonheidskampioen (CIB)
Nederlands kampioen
Belgisch Schoonheidskampioen

CACIB
Internationaal kampioenschapspunt

8 (België, Nederland en Frankrijk)

CAC
Nationaal kampioenschapspunt

8 (België, Nederland en Frankrijk)

Juno du Vallon de Beaudini

in woord en beeld

In den beginne

Hoe de Braque Français in ons leven kwam

Juno du Vallon de Beaudini is eigenlijk het resultaat van de zoektocht naar een hond om als beginneling mee de wereld van het veldwerk te kunnen verkennen. De Braque Français Type Pyrenées kwam dan ook niet zomaar ons leven binnen maar werd zorgvuldig gekozen omwille van de (relatief) gemakkelijke trainbaarheid van het ras alsook de hoge mate waarin dit ras in Frankrijk nog in handen is van kleinwildjagers en dan ook specifiek gefokt wordt om te kunnen werken op de velden (waar ook de wedstrijden worden gehouden).

Eens het ras gekozen was, kon de zoektocht naar een goede fokker beginnen en kwamen wij al snel bij “Vallon de Beaudini” terecht die al decennia op topniveau mee draait in de Franse veldwerkwereld. Met Falcom du Vallon de Beaudini hadden zij een prachtige reu (werk- en showkampioen) in handen en met Eglantine du Vallon de Beaudini een zo mogelijk nog betere teef (eveneens werk- en showkampioen).

Toen ik dan vernam dat Eglantine een eerste én meteen ook laatste nest zou produceren en dat Falcom de vader zou zijn, was de knoop snel doorgehakt en werd er een teefje gereserveerd: dat teefje werd Juno du Vallon de Beaudini!

Wachten tot de geboorte, wachten tot we ze mochten gaan halen, 900 kilometer rijden en dan nog een overnachting waar geen einde leek aan te komen. Maar daarna mochten we Juno voor het eerst vast houden, wat een heerlijk moment!

Iedereen die ooit al een pup gehad heeft, weet dat dat heerlijke tijden zijn die weliswaar ook op tijd en stond worden afgewisseld door minder heerlijke momenten. De salontafel en één van de zetels werden het slachtoffer van scherpe puppy-tanden maar verder ontpopte Juno zich al snel tot een gemakkelijke pup.

Die eerste maanden werd er veel gespeeld en al spelend geleerd maar wat gehoorzaamheid betrof was op dat moment enkel “kom” en “zit” belangrijk. Leren was in die tijd vooral mee het veld in en in contact komen met (eerst) kwarteltjes en dan patrijzen en tot slot (veel later pas) fazanten.

Juno vond het allemaal heerlijk en ontwikkelde zich dan ook tot een dolenthousiaste jeugdige jachthond die altijd op zoek was naar vogels (zoals ze zo mooi in het Engels zeggen: ze werd helemaal “birdy”).

De eerste voorzichtige stappen werden gezet in de showwereld en, zoals u hierboven reeds kon lezen, met resultaat. Ook de eerste jeugdwedstrijden in het veldwerk boden zich al snel aan en het werd al snel duidelijk dat dat was waar haar passie lag.

Kleine meisjes worden groot

Gezinshond én wedstrijdhond

Juno bleek al snel goed in staat te zijn om zowat iedereen rond haar pootjes te draaien: de kinderen van mijn zus alsook de rest van de familie, onze vrienden, kennissen en ook compleet onbekende mensen die haar pad kruisten. En natuurlijk ontsnapten ook wij daar niet aan. Ze ontpopte zich dan ook tot een zéér sociale hond die graag geniet van aandacht en, als ze dat niet genoeg krijgt, zelf even haar kopje op je been komt leggen om je dan met een zielige blik aan te kijken.

Ook onze Weimaraner – Horus – moest er aan geloven. Was hij in het begin niet vies van haar op haar plaats te zetten, ondertussen laat hij haar met zijn speelgoed spelen, tolereert hij dat ze bij het spelen op wandeling zijn speelgoed afpakt en gebeurt het zelfs al eens dat hij zijn slaapplaats aan haar afstaat. Enkel als iets hem écht niet aanstaat merken we dat hij nog steeds de (honden)baas in huis is.

Binnenshuis werd ze, nadat de puppystreken achter de rug waren, een rustige hond zolang er natuurlijk voldoende buitenshuis met haar gedaan werd. Er werd (en wordt nog steeds) dan ook uitgebreid gewandeld, de veldwerktraining werd opgevoerd en er werd steeds meer verwacht op vlak van gehoorzaamheid (naast “zit” en “kom” komen er ook andere commando’s in het spel zoals “blijf”, “volg” en zeker niet te vergeten: “apport” maar daar moet dan eerst weer “vast” en “los” voor aangeleerd worden).

Omdat we ondertussen zo compleet ingepalmd waren door Juno en al heel wat andere gelijkaardige soortgenoten (zowel qua karakter als qua werklust) hadden leren kennen dankzij onze deelnames aan zowel show- als veldwedstrijden in Frankrijk, groeide het idee om zelf een kennel te starten met dit prachtige ras.

Juno zou de stammoeder van onze kennel worden maar daarvoor wilden we wel eerst weten of ze ook boven het jeugdniveau in het veldwerk kon uitstijgen. Daar hadden we wel al wat succes gehad maar het wordt pas écht moeilijk vanaf de amateur klasse (in Nederland noemt men dit de novice klasse) en zelfs die klasse is maar een tussenstap naar de open klasse (of kampioensklasse zoals men in Nederland zegt).

In het voorjaar van 2016 gooide loopsheid roet in het eten en bakte ze er niet veel van maar in het najaar mochten we in 1 weekend naar huis met twee maal een eerste plaats Uitmuntend in 2 amateurwedstrijden! Het harde werk begon z’n vruchten af te werpen en Juno geraakte steeds beter onder controle zonder dat haar passie daaronder te lijden had.

En daarmee stond het vast: kennel “des Senteurs du Ciel” was geboren en Juno du Vallon de Beaudini zal de solide basis vormen waarop wij aan dit nieuwe avontuur beginnen!